BU YÜREK HİÇ YAŞAMADI Kİ

Yazar · Yeni üye

Bu Yürek Hiç Yaşamadı ki

Ey aşk,
Hani yakamazdın düşlerimi ateş toprağında
Hani iliklerime geçmezdi sesin
Nereden geliyorsun, tınıların kime?
Saklandığım kapıları çizmedim ki harflerine
Nasıl kurguladın gölgemi ben bu kadar unutmuşken?

Ey aşk,
Sana açık değildi kollarım sağduyularımda
Unutulmuş bir baharda kalmıştı gözlerim
Küstah gülüşlerini sana yorduğum
Bin parçaya ayrılırken yüreğim
Bir çocuk edasında omuzlarıma ağırdı nefretin

Sen aşk,
Sen nasıl bir üçgensin?
Dönüp dolaşıp bir şiir köşende buluyorum kendimi
Bir diğerine hazırlamışken yusufçuklarımı,
Her dönüşümde yeni bir ölüm tadıyorum
Ve lezzetinde küçülüyorum

Ey aşk,
Senin korkuların oldu mu?
Hani dilinin ucunda tutulurken “seviyorum”
Ansızın bir tebessümde saklandın mı?
Onca ayaz ortasında yandı mı avuçların?
Bak yine hüzünler seriyorsun ayağımın altına

Sen aşk,
Sen nasıl bir ezgisin?
Gelişlerinde tüm denizler vururken bileklerime
Gidişinde neden kesilir ve neden acı verir hayallerin?
Hani beni beklemiştin ya sonsuzlukta
O halde neden mısralarım sızlar eşsizliğine?

Ey aşk,
Sustur tüm dağarcığını
Uğraşma, yol ver gitsin sendeki bana
Biliyorum geciktim beşinci mevsimine
Sustur artık şu çalgıları
Sözleşmişçesine yüreğime kadeh kaldırıyorlar
Neyi ve kimi kutluyorlar?
Bu yürek hiç yaşamadı ki…

Mine Gültepe