Hangi acımasız eller
Söndürdü bu ışıkları
Gardiyan...
Alışık değil
Benim gözlerim
Bu karanlığa.
Ellerimde kelepçeler var-ken,
Kimbilir ne zaman kavuşur,
Gözlerim gün ışığına...
Çökmüş bir çatı altında
Dört duvar,
Duvarlar üzerinde,
İnsanlığa küsmüş yazılar...
Söyle gardiyan
Hiç mi ? nasibin yok insanlıktan
Secemez oldu gözlerim
Gün ışığını karanlıktan...
Gözlerim de nefret
Dudaklarımda kin
Ellerim de kelepçeler varken.
Dost olamayız seninle gardiyan.
Sen değilsin, gece yarısı,
Başını duvarlara vurup ağlayan....
Hasret Menü
Haberler
Dosyalar
icerik
Üye menü
Discussions
Sevdiklerinize gönderin
Yazdırın